Hemşirelikte Entelektüel Suskunluk: Konformizm ve Entelektüel SorumlulukTuğba Uluocak KöseT.C. Sağlık Bakanlığı, Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara, Türkiye
Bu derleme, hemşirelikte entelektüel suskunluk olgusunu kuramsal ve uygulama temelli bir bakış açısıyla ele alarak, entelektüel sorumluluk ve konformizm davranışı çerçevesinde tartışmayı amaçlamaktadır. Morrison ve Milliken’in (2000) örgütsel sessizlik kuramı, Asch’in (1956) konformizm teorisi ve hemşirelikte profesyonel kimlik literatürü analiz eksenini oluşturmuştur. Çalışmada, 2020–2026 yılları arasında hemşirelikte örgütsel sessizlik, konformizm, profesyonel kimlik, bilgi paylaşımı ve entelektüel davranış temalarında yayımlanan ulusal ve uluslararası güncel çalışmalardan yararlanılmıştır. Entelektüel suskunluk, hemşirenin sahip olduğu bilgi, içgörü ve mesleki deneyimi ifade etmekten kaçınmasıyla ortaya çıkan, örgütsel sessizliğin bilişsel bir formu olarak ele alınmaktadır. Bu davranış, yalnızca bireysel korkuların değil; otoriteye uyum, hiyerarşik yapılar, güç mesafesi ve profesyonel özerklik eksikliğinin sonucu olarak şekillenmektedir. Konformizm davranışı, sessizliği kurumsal bir norm haline getirirken, entelektüel sorumluluk duygusunun zayıflamasına yol açmaktadır. Özellikle hemşirelik gibi yüksek bilgi yoğunluğu gerektiren mesleklerde, entelektüel suskunluk ve konformizm kavramı; bilgi temelli uygulamalar, hasta güvenliği ve profesyonel kimliğin sürdürülebilir gelişiminin önünde önemli bir engel oluşturmaktadır. Sonuç olarak, bu derleme entelektüel suskunluk ve konformizm davranışının hemşirelikte entelektüel sorumluluğun görünmez boyutunu nasıl yapılandırdığını ortaya koymakta; etik farkındalık, psikolojik güven ve yönetsel güçlendirme temelli kurumsal uygulamalara duyulan gereksinimi vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, entelektüel suskunluk, entelektüel sorumluluk, konformizm, profesyonel kimlik
Intellectual Silence in Nursing: Conformity and Intellectual ResponsibilityTuğba Uluocak KöseRepublic of Türkiye Ministry of Health, General Directorate of Health Services, Ankara, Türkiye
This review aims to examine the phenomenon of intellectual silence in nursing from a theoretical and practice-based perspective, discussing it within the framework of intellectual responsibility and conformist behavior. Morrison and Milliken’s (2000) organizational silence theory, Asch’s (1956) conformity theory, and the nursing literature on professional identity constituted the analytical framework. The study utilized national and international publications from 2020 to 2026 on the themes of organizational silence, conformity, professional identity, knowledge sharing, and intellectual behavior in nursing. Intellectual silence is defined as a cognitive form of organizational silence that emerges when nurses refrain from expressing their knowledge, insights, and professional experience. This behavior is shaped not only by individual fears but also by compliance with authority, hierarchical structures, power distance, and lack of professional autonomy. Conformist behavior transforms silence into an institutional norm while weakening the sense of intellectual responsibility. In knowledge-intensive professions such as nursing, intellectual silence and conformity are considered major barriers to evidence-based practice, patient safety, and the sustainable development of professional identity. In conclusion, this review reveals how intellectual silence and conformist behavior shape the invisible dimension of intellectual responsibility in nursing and emphasizes the need for organizational practices grounded in ethical awareness, psychological safety, and empowering leadership. Keywords: Nursing, conformity, intellectual silence, intellectual responsibility, professional identity
Tuğba Uluocak Köse. Intellectual Silence in Nursing: Conformity and Intellectual Responsibility. Journal of Health and Nursing Management. 2026; 13(2): 403-409
Sorumlu Yazar: Tuğba Uluocak Köse, Türkiye |
|